Indie müzik dünyasının en bir indie’si, en kendimizin gibi sahiplendiğimiz grubu The xx 5 yıl gibi uzun diyebileceğimiz bir aradan sonra I See You ismini verdikleri albümle karşımıza çıktılar. Eğer dinlemediyseniz bu kadar beklediğimize “değdi mi acaba?” sorusunu sorabilirsiniz. Ben cevap vereyim değmemiş. Albümün bende hissettirdiği tek şey Hayal Kırıklığı.

xx_vinyl_1_2eb26018-f0bc-4888-ad36-2851372309b3

The xx, malum olduğu üzere çok genç ve çok güzel 3 arkadaştan oluşuyor: Romy Madley Croft, Oliver Sim ve Jamie ‘xx’ Smith. Grup 2009 yılında debut albümlerini çıkardı. Yaşlarına oranla çok kalburüstü bir albümdü. Taze kan arayan indie dünyası da böylece aradığı şeyi bulmuştu ve haliyle grup almadık ödül bırakmadı. Albümün Intro’sunu ise kullanmayan reklam ajansı kalmadı. (Ben en çok Person of Interest’te kullanıldığı yerin hastasıyım) Albümdeki altyapılar, liriklerin can yakıcılığı ve samimiliği, derin derin gitar tonları ve soundun orta yerine yerleştirilen bass ile ‘xx’ yılın en iyi albümlerinden biri oldu. Hala hepimizin Spotify listelerinin kıyısında köşesinde bu albümden parçalar var kabul edelim. 2012 yılında çıkardıkları ikinci albümleri Coexist ise tam anlamıyla biz büyüdük albümüydü. Daha sakin ama aynı vuruculukta, hepsi kalbimizi titreten 11 şarkıdan oluşan albüm hala hepimizin favorilerinden. (Özellikle Angels)

The-XX-Widescreen

Peki elimizdeki bu albüm neden hayalkırıklığı?

Grubun her geçen gün daha da frontman’i haline gelen Jamie xx yüzünden. Yaşıyla ters orantılı olarak yetenekli bu arkadaşımız grubun altyapılarından sorumlu. Kendi şahsına ve müzik anlayışına çok vurgunum.(Hatta şöyle örneklendireyim Coexist albümündeki Sunset’i remixleyerek orjinalinden daha iyi coverlar sınıfına sokmuştu. Buradan dinleyebilirsiniz.) Jamie xx, 2015 yılında solo bir albüm yaptı. In Colour. Jamie’nin elinden çıkan albüm o kadar başarılıydı ki, yıl sonu listelerinin neredeyse tamamında ilk 10 da gösterildi. Ancak In Colour’u bu kadar iyi yapan şeyler aynı şekilde I See You’yu kötü yapmış. Jamie xx’in etkisi önceki albümlere göre o kadar baskın ki dinlediklerim hangi albümden anlamakta zorlandım. Bu baskınlık çok olumsuz etkilemiş grubu. Çünkü artık albüm kapaklarında sanatçı kısmında The xx değil de Jamie ft. The xx yazması gerek.

Ne ilk albümün heyecanı, samimiyeti kalmış. Ne de ikinci albümün derinliği ve olgunluğu kalmış. Tatsız tuzsuz bir şey çıkmış ortaya. Hatta daha ileriye giderek söylemem gerek. Bazı şarkıları sanki Jamie kendi albümüne almaya layık görmemiş de bu albüme kakalamış gibi. O denli yaratıcılıktan yoksun ve ucuz şarkılar. Ha bunları söyledim albüm hiç mi dinlenemeyecek kıvamda. Tabi ki hayır. Gayet easy listener bir albüm. Akıp gidiyor. Ancak evet burası güzelmiş dediğim tüm kısımlar, eski albümlerden aralara serpiştirilmiş ufak tınılar.

Öne çıkan şarkılar ise ilk albümün tadını en çok alabildiğim I Dare You, özgün ve derinlikli yapısıyla Test Me ve ‘The xx’ müziğine en çok benzeyen şarkı A Violent Noise.